Java programlama dili nesne yönelimli programlama paradigması üzerine tasarlanmıştır ve Java’da her şey nesnedir. Java’da yazılım geliştirime kabaca, nesneler arası iletişim temeline dayanır.

Ancak Java, sık kullanılan ve üzerinde sık işlem yapılan int, byte, char, long, double gibi tipleri bir istisna olarak nesne olarak değil de primitive (ilkel) tipler olarak ele alır. Bunun nedeni basittir. Bu tür tipler herhangi bir program içinde pekçok yerde sık sık kullanıldığı için Java, performansı arttırmak için bu tipleri nesne olarak ele almaz. Bu yüzden bu tipleri program içinde doğrudan oluşturabilir ve kullanmaya başlayabiliyoruz.

Ancak Java, bu tür primitive tipler için her tipe özel bir  sarmalayıcı sınıf da (wrapper class) programcıların kullanımına sunar. Bu sınıflar her primitive tip için Java dilinde, Integer, Double, Float, Byte, Short ve Long isminde tanımlanmıştır. Ayrıca tüm bu primitive tipler için geliştirilen sarmalayıcı sınıflar, Number adındaki bir sınıfdan türetilmiştir. Bu yüzden nesne yönelimli programlamanın 2 önemli prensibi olan polymorphism ( çok şekillilik) ve inheritance (kalıtım) ile bu sınıflar belirli bir standarta kavuşturulmuş, Number sınıfında tanımlanan pekçok method sarmalayıcı sınıflar tarafından da kullanılabilmektedir.

(daha fazla…)